“Ibarretxek ohartematen du herritarren borondatea kontutan ez daukaten proiektuek porrot egingo dutela. Lopez: “Non egon behar dute egoitzak erasotzen dituztenak, Legebiltzarrean ala atxilotuta?. ”Basagoitik lau urtetan 100.000 lanpostu sortzeko konpromisoa hartzen du. Ziarretak dio EAJri botua emateak Legebiltzarrean bandera espainola ipintzeko balio duela. Madrazo bankuak nazionalitzaren aldeko agertzen da. Ezenarrok herritarrek politikan modu zuzenean parte hartzearen alde egin du”. Diario Vasco 09-2-15.

Hauteskunde-kanpainan belarrietaraino sartuta, jo-ta-sua dihardute alderdi eta politikariak bere onena ematen, geure botua bere egiteko. Ez daukate lan makala, egia bada, CIS-eko inkestak adierazi moduan, herritarren ehuneko 23ak oraindik ez daukala garbi botua zeini eman.

Izan ere hauteskundeetarako bi aste eskas faltata ia herritarren laurdenak  botua erabakita ez izateak, zer pentsa eman beharko lieke botu-onuradun izatea helburu dutenei. Frogatzen duelako, besteak beste, jendeak oro har politikarekin daukan atxekimendua gero eta txikiagoa dela, eta ostera, jendearen iritzirako, pisu handiagoa duela unean uneko pragmatismoak eta egunero lur-mailan gertatzen diren arazoekiko loturak.

Esate baterako, bazterretan bolo-bolo dabil krisiaren ondorioz bakoitzak egunerokoan errenuntziak egin behar izan dituela. Txikiak ala handiagoak, lan-egoeraren arabera. Jendeak utzi egin dio ardo hobexea edateari, arraina jateari, oporrei, denboraldiko erropa erosteari, gauetan irteteari Hori plano errealean gertatzen ari den gauza da. Politikarien publizitate-plano fantastiko horretan ostera, inori ez diot entzun krisia dela eta kanpainak gastuak murriztu dituenik edota politikariren batek errenuntziaren bat, txikiena ere, egin duenik. Ez da aipatzen kanpainak ze kostu duen eta nola ordaintzen den. Eta bitartean, gero eta ahalegin handiagoa eskatzen zaion gizarteak jasan behar du politikoek propagandan beren koloretako mundu hori erakuts diezaiotela, diru freskoz ordaindutako gehiegikeria publizitario guzti hori bere muturren aurrean igurtz diezaiotela.

Ez da harritzekoa batek baino gehiagok hurrengo blog modernoa, enegarren telebista-spota edo ehungarren argazki-irrifartsu limurtzailea begi aurretik pasatzen diotenean, kale-izkin bat bilatu, eta zuzenean oka egiten badu. Nazka, askotan, sahiestezina baita.

Blogerako:

- Ezagutzen dut gezur borobilak kontatu dizkionik inkestatzaileei.

- Publizitate politikoarentzako dena da zilegi: kanpaina aurretik propaganda egitea, nahiz eta debekatuta egon; medio ezberdinetan propaganda ordaintzea, nahiz eta debekatua egon; spama, nahiz eta ezin den egin; dirua neurri barik gastatzea. Hesiak gainditzen dira, eta ez da ezer gertatzen.

- Ez bakarrik lanean, lagunarte guztietan dago presente krisia. Jende askok dauka lanpostua kolokan, honez gero galdu ez badu, eta eguneroko berbetan ohiko bihurtu da krisiak eragindako diru eskasia.

Ikastolarako bidean Oierrek galdetu dit ia nagusitan ezin duen izena aldatu.

Aldatu?, esan diot. Oier izen politta da, zuretzako aukeratu genuen jaio zinenean. Zergaitik aldatu nahi dozu?

-          Bai ama, Oier politta da, baina ez da nagusixen izena, umien izena da. Nagusixa naizenean beste izen bat eduki nahi dot.

-          Zelan ez dala nagusixen izena? Ezagutzen doguz Oier izena daukaten nagusixak. Ia ...(ni pentsatzen. Egia esan, nire gertukoetatik inor ez da Oier, gazteagoa ez bada) badago Oier Zearra, pelotarixa. Eta, ez dakizu Izar, Maddiren Debako laguna? Ba bere aitta Oier da. Ikusi, bada nagusixen izena.

-          Ama, baina bi bakarrik esan doztazuz.

-          Bueno, eta ze izen eduki nahi dozu ba?

-          Ba ez dakit, Jose Mari, Iñaki... nagusixen izen horrek.

-          Bai maittia, nahi badozu, nagusixa zarenean, aldatu zeinke izena.

-          Bale.

Izenez aldatzeko, dio Erregistro Zibileko Erreglamenduak, behar da kausa zuzena eta hirugarren bati kalterik ez egitea. Ume batentzako, kausa zuzen-zuzena da izen batek nagusitako bizitzarako balio ez izateak.