Amatiño
Deba, herri bat
Estreinako aurten, Gabonetan, “jaixoterrittik” kanpo, Deban. Hainbatek galdetu dit: Eta? Ze moduz? Ondo, jakina, oso ondo. Batere aitzakiarik ez gero. Deba herri bat da. Eta ez naiz “herritasuna” azpimarratzen ari, “bat-asuna” baizik. Ez dihardut neurriaz, kontzeptuaz baino. Deban herri bakar bat besterik ez da bizi.
Oro har, Deban denetarik dago bat: eliza bat, plaza bat, frontoi bat, eskola bat, alameda bat eta kulunka-leku bat, programa bat alegia. Ondorioz, ezin ba bi gizarte, bi herri egon. Izugarri nekez behintzat.
Segurutik jaiotze beretik udalerri txiki samarretan bizi izan direnei ez zaie egoera hau batere aipagarri begitanduko, baina handixeagoetan sortu, hazi, hezi eta bizi izan garenoi harrigarri iruditzen zaigu.
Eibarren, esate baterako, elizaz, plazaz, frontoiz, eskolaz zein jostalekuz, denetarik dago bizpahiru edo gehiago. Eta Getxon edo Bilbon zer esanik ez, askoz ere gehiago jakina. Baina Deban, ordea, herri bat eta bakarra. Eta, itxura denez, bere buruarekin ondo konpontzen dena gainera.
Debako Aranberrinekoak, Eguberritan
