Dokumentu Akzioak
Amatiño
Abortuaren indarkeria-punttua
Abortua dela-eta, ez dut nik esango ezein kasutan abortatu behar ez denik eta ez nator bat umea galtzearen kontra ezezik, espermatozoideen eskubideen defentsa ere egiten dutenekin. Beti onartuko dut legeak dioena, beronen mugen barruan amak erabaki lezakeena, eta badakit legeak abortua ahalbideratu arren, ezein emakume ez dagoela abortatzeko derrigortua. Baina, aldi berean, uste dut errazegi ixten ditugula begiak umea galtzearen aurrean.
Espainian, 14 astetik 22ra bitarteko epeak arautu nahi dira haurra egotzi ahal izateko. Ez dakit asko edo gutxi diren. Baina badakit Suedian 18 astebete direna, eta Erresuma Batuan zein Holandan 24.
Eztabaida honetan ni ez nau lege espainiarrak arduratzen, abortuaren kontzeptuak berak baino, hamalau astebeteko fetuak burua, aurpegia, eskuak eta hankak bai baititu. Eta ez Vatikanoak salatzen duelako, ekografiak erakusten duelako baizik.
Badakit hainbati ez zaiola gustatzen fetuaren fisiologiaz hitzegitea. Baina trafiko-istripuen kontrako sentsibilizazio-kanpainetan tetraplejikoak erakusten bazaizkigu, sexu-bortizkeriaren kontrakoetan emakume ubelduak, eta eutanasiakoetan euren burua akatzen duten gaixoak, zergatik ez zaizkigu egotzitako umekiak komunikabideetan erakusten? Gizakumeok honen arrazionalak bihurtu baldin bagara, zergatik gara fetuak ikuskatzearen beldur… batez ere oraindik egiazko haur ez badira?
Dena dela, benetan uste al duzue abortuak indarkeria-puntturik ez duenik? Ba… nik ez dut horren argi.
Goiz kronika. Euskadi Irratia. 2009ko martxoaren 24an.
Legea eta fetuaren bizi-aukera
Fetuaren bizi-eskubidea