Amatiño
Iñuzente-aurpegia
Euskal gizarteak ekologistatzat du bere burua. Gure ingurumen-sentsibilitatea handi samarra omen da. Edo beste modu batez esanda, hau entzuten diharduzuen guztiok uste duzue, zuek ingurugirozale amorratuak zaretela eta kontra daudenak, berriz, besteak direla. Errua, beti, besteena izaten da.
Nik ez dakit euskaldunok behar bezain ekologistak ote garen, baina sinestuta nago gure salaketen fokoa okerreko lekuan jartzen dugula. Normalean hitzegiten dugu errudunik handienak industrian baleude bezala. Industriari esker bizi gara baina geure kontzientzia txarra uxatzeko edo, industriari leporatzen diogu errua. Halere, besterik uste izan arren, hemen etxeko lanak egin dituen bakarra industria da.
Azken hamar urteotan industriak %12 gutxitu du bere intentsitate energetikoa. Hau da, produkzio berbera lortzeko, industriak %12 murriztu du energia-kontsumoa. Denbora berean, garraioak %21 gehitu du bere intentsitate energetikoa. Hau da, jende eta merkantzia berbera mugitzeko %21 gehiago kontsumitzen dugu.
Industriak fama txarra duen arren, ni industriarekin nago. Zu, ordea, pankarta industriaren kontra jartzen duzunez --eta garraiorik sekula aipatu ez-- garraiozaleen artean zaude nonbait, neurri gabeko energia-kontsumitzaile anonimo eta lotsagarrien artean zaude, beraz.
Bai, bai. Zu, zeu. Ez gero iñuzente-aurpegi hori jarri.
Goiz kronika. Euskadi Irratia, 2009ko urtarrilaren 27an.

Neurri absolutoak
Efikazia