Bizpahiru segundoren bueltan, hasierako algarak negar-zotin bihurtu ziren. Eskailera-buruan denok ginen alai eta eskailera-barrenean, aldiz, denok zurbil. Pailazokerien aurrean alai agertzea eta bizkar hezurra hautsi ostean zurbil azaltzea ez da gero zaila.

Zailena da jakitea zein momentutan aldatu behar den aurpegia. Alegia, laguna goitik behera eroritzen ari dela, zein harmailatan utzi behar zaion adarra jotzeari eta noiz bere osasunaz arduratzeari ekin. Hau da, noiz planto egin, noiz aldaketa datorrela asmatu, noiz errealitateari aurre egin.

Ez da gero batere erraza. Baina horretan datza, hain zuzen ere, kakoa, giltza edo maratila. Bai eskailerapeko istripuetan, bai krisialdi ekonomiko latzetan eta baita, jakina, apostu politikoetan ere.

Goiz kronika. Euskadi Irratia, 2008ko irailaren 9an.

Hona non lasterragoa den sekulako muturrekoa hartzea, txaloak jotzeari uztea baino.