Amatiño
Joaquín Achúcarro etxeko, Deban
Debarrek esker onez hartu dute gaur Joaquín Achúcarro, ez baita alferrik gure bilbotarra bizpahiru belaunaldiren pianojolerik ezagunena. Ia mende erdi bai Achúcarrok nazioarteko lehiaketa irabazi zuela Liverpoolen eta geroztik jaso beharreko sari eta ohore guztiak jaso ditu urtez urte, 2005 urtean Euskaldun Unibertsaltzat izendatua izan arte. Eibarren 1965ean edo jo zuen estreinako, Arrate Kultura Elkartearen aretoan. Orain ez da halakorik.
Maisuak bazekien nonbait Debako klaustroan abuztuko ostegunetan bildu ohi den jende-motaren berri eta aldez aurretik programa laburtu du, ondoren hainbat “propina” eskaintzeko denborarik izateko. Era berean programa ofizialean Chopin eta Debussyren errepertoriorik ezagunena aukeratu ez duen arren, gero propinetan espektakuloa eskaintzen saiatu da nabarmen. Besteak beste, aipagarri ezker esku hutsez jo duen Scriabinen Nocturnoa. Jendea guztura, urbitsetan, etengabe txalotzen eta artista, berriz, pozarren ezin bestean.
Hala ere, zenbaitek besterik itxaro arren, Achúcarrok ez du gaurkoan euskal doinurik jotzen amaitu. Juanjo Araolazari sinetsiko badiogu, Bilboko maisuak urtetan amaitu izan ditu bere nazioarteko kontzertu guztiak edo gehienak –Dallastik Pekina-- Aita Donostiaren Oinazez konposizio ezagunaz. Nonbait gaur ez du ez oinazerik ez bere bururik etxetik kanpo sumatu.
Zer gerta ere, pozgarri izan behar du gero 76 urtekin lanean jarraitu ahal izateak --arin, biziki eta buruz, batere partiturarik gabe--, norberari gehien gustatzen zaiona egiten eta jendearen harrera ezin hobeaz, gainera. Zorionak.

Achúcarro Eibarren
Ez da memoria kontua