Egia esan, Garrigues Walkerrek ez zuen funtsean ezer berririk azaldu, edozein kalitate-programatan behin eta berriz aipatu izaten den leloa gogoratu baino. Batetik “neurtzen den guztia hobetu egiten dela eta neurtzen ez dena ez dela hobetzen”. Eta, bestetik, neurtu ondoren beharrezko dela inorekin gonbaratzea. Anglosaxoien “compare to… “ alegia.

Neurtu eta alderatu barik, seguru gero espainiar ekonomiaren osasuna itxurazkoa dela. Baina neurtu eta alderatuz gero, berriz, dezente ekonomia gaixoa. Garrigues Walkerrek berak azpimarratu bezala: “Ez gaude ondo, ez produktibitatean, ez lehiakortasunean, ez ikerkuntzan, ez eraberrikuntzan, ez teknologian, ez hezkuntzan… Eta eskasia honen aitzakia ezin da petrolioa izan, ezta unean uneko krisialdia ere”.

The Economist aldizkariak orain dela hainbat urte aurreratu zuen espainiar ekonomia zela munduko balantza komertzialik (BPGren %8,5) txarrenetakoa zuena. Hau da, oso erosle onak baina saltzaile txarrak. Edo, beste modu batez esanda, aberaskumeak inorenak kanpoan erosterakoan eta ekoizle ganorabakoak, ostera, norberarenak nazioartean saltzeko orduan”.

Behin kazetari batek galdetu zion Warren Buffet inbertsore ospetsuari: “Teknologia berriak nagusitu diren Ezagutza Gizarte aurreratu honetan, mendebaldeko ekonomiak sekulako apostua egin du ikerkuntzaz eta eraberrikuntzaz nazioarteko lehiakortasunari eutsi ahal izateko. Zein izango da, zure ustez, hurrengo erronkaren paradigma?” Eta Buffet-ek erantzun: “lan egin”.

Deia, 2008.07.07